Ανάπτυξη της κοινωνίας ή αύξηση του ΑΕΠ; (αναδημοσίευση)
Posted by Ηχώ των Εξαρχείων in Εξάρχεια
σ.δ. οι υπογραμμίσεις έγιναν με ευθύνη του διαχειριστή
May
19
Από το 8ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ που κυκλοφορεί
Της Μαριάννας Χούσου
Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια, από την εποχή που ζούσαμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, το ΑΕΠ ανέβαινε, οι αριθμοί ευημερούσαν και οι πολίτες αυτής της χώρας ατένιζαν το μέλλον με μια αφελή σιγουριά. Σπουδές, εργασία, σπίτι οικογένεια ήταν, ή πιστεύαμε ότι ήταν, μια εύκολη ( όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά και όχι απαραίτητα επιθυμητή) επιλογή για τον κάθε ένα και την καθεμία από εμάς. Ωστόσο χρειάστηκαν λίγοι μόνο μήνες οικονομικής κρίσης, για να καταρριφθούν οι παραπάνω και οι λοιπές βεβαιότητες μας και να βρεθούμε σε ένα κυκεώνα αυστηρών οικονομικών μέτρων, καταστολής, ανεργίας, επισφάλειας και γενικευμένης ανασφάλειας.
Σε όλο αυτό το διάστημα, ζήσαμε πολλά και καταλάβαμε ακόμη περισσότερα. Ένα από τα πράγματα που καταλάβαμε, αν όχι το σύνολο σίγουρα ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, είναι ότι και πριν τα πράγματα μάλλον δεν πήγαιναν και τόσο καλά. Η ψευδαίσθηση ευημερίας που είχαμε, είχε ήδη δείξει την σαπίλα της στην κοινωνική μας ζωή. Αυτή η διαπίστωση, δεν ήταν μόνο κτήμα κάποιων υποψιασμένων, καθώς η κοινωνική πραγματικότητα το έδειχνε μέσα από την ασημαντότητα της καθημερινής διαβίωσης. Την κατάθλιψη, την έλλειψη νοηματοδότησης, την μιζέρια και την μοιρολατρία, στοιχεία που χαρακτήριζαν τον τρόπο ζωής πολλών συνανθρώπων μας τα ζούσαμε, άσχετως αν είχαμε ή όχι το θάρρος να τα αναγνωρίσουμε. Η μοναξιά, ο ατομισμός, η κρίση αξιών, ήταν εδώ πριν την οικονομική κρίση, και όσο και αν προσπαθούσαμε να την καλύψουμε στην καταναλωτική μας φιέστα, όταν έσβηναν τα φώτα, ήταν εκεί.
Το προηγούμενο μοντέλο είχε ήδη φθάσει σε αδιέξοδο. Το στοίχημα είναι πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να το ξεχάσουμε και να ξαναπιστέψουμε στο φαύλο του κύκλου της παραγωγής για την παραγωγή, της κατανάλωσης για την κατανάλωση, της ανάπτυξης για την ανάπτυξη. Πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να πιστέψουμε ξανά ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν γίνονται επενδύσεις σε αυτόν τον τόπο, ότι δεν είμαστε νεοφιλελεύθεροι αρκετά, αποτελεσματικοί αρκετά, εργατικοί αρκετά, ανταγωνιστικοί αρκετά, συνεπείς και όλα τα άλλα, που με τόση προθυμία μας βαφτίζουνε, κάθε φορά που σηκώνουμε το κεφάλι και αμφισβητούμε την κυρίαρχη ιδεολογία.
Η ύφεση που ζούμε σήμερα παρουσιάζεται ως μητέρα όλων των δεινών, ενώ δεν είναι παρά το μοναδικό παιδί του μοντέλου της οικονομικής ανάπτυξης και της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Από τα μεταλλεία του χρυσού στην Χαλκιδική έως τα σχέδια αξιοποίησης του Ελληνικού το μοντέλο που προτείνεται είναι το ίδιο: εντατικοποίηση, εκμετάλλευση και καταστροφή του περιβάλλοντος, υποβάθμιση της ζωής, κέρδη για πολυεθνικές και εταιρίες κολοσσούς, παραγκωνισμός της τοπικής κοινωνίας. Α, και θέσεις εργασίας... Το γνωστό καρότο, που μπορεί να μετατρέψει έναν εργαζόμενο (με την στολή μάλιστα ης εταιρίας που εργάζεται) σε τραμπούκο. Το είδαμε και αυτό… Η διέξοδος από την σημερινή, αληθινά ζοφερή κατάσταση, δεν μπορεί να βρίσκεται στην καραμέλα της ανάπτυξης, που αλλάζοντας το περιτύλιγμα, μας παρουσιάζουν όλοι οι επίδοξοι διαχειριστές της ζωής μας. Ούτε στη νοσταλγία ενός παρελθόντος που στην ουσία δεν υπήρξε. Δεν μπορεί να βρίσκεται στο ξεπούλημα του δημοσίου πλούτου και της αξιοπρέπειας μας…
Σήμερα αναδεικνύεται ένα άλλο μοντέλο, το οποίο το φτιάχνουν οι ίδιοι οι πολίτες. Μικροί αγροτικοί συνεργατισμοί, κολλεκτίβες εργασίας, αχρήματα δίκτυα ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων, κοινωνικά ιατρεία, αλληλέγγυο εμπόριο, αυτοοργανωμένοι κοινωνικού χώροι. Ένα μέρος της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας αποκεντροποιείται, η έννοια της εγγύτητας επαναπροσεγγίζεται. Κάτι νέο γίνεται από εμάς για εμάς. Σε αυτό το δρόμο μπορούμε να κάνουμε και το επόμενο βήμα. Έναν επαναπροσδιορισμό των αναγκών, όχι για να μάθουμε να ζούμε με τα λίγα και έτσι να επιβιώσουμε, αλλά για να ζούμε πιο ουσιαστικά.
Αυτή την περίοδο ελλοχεύει ένας διττός κίνδυνος. Ένα μεγάλο μέρους του πληθυσμού αντιμετωπίζει προβλήματα επιβίωσης, και από την άλλη, ακριβώς αυτή η οικονομική αδυναμία αναπαράγει τον οικονομισμό ως καθοριστικό παράγοντα της κοινωνικής και πολιτικής μας ζωής. Το ζητούμενο ωστόσο, για όσους και όσες με κάποιο τρόπο οραματιζόμαστε την ανάκτηση της ζωής μας, είναι η αποδόμηση του διπόλου παραγωγισμός-καταναλωτισμός. Αν πρέπει κάτι να αναπτυχθεί είναι η δημιουργικότητά μας, η φαντασία μας και η προσήλωσή μας σε αυτό που επιθυμούμε να φτιάξουμε.
May
19
Ενημέρωση από τριμερή συνάντηση της 14ης Μάη με τις εκδόσεις Κούκου-Φρονιμίδου [εκδ.Γεωργιάδη]
Posted by Ηχώ των Εξαρχείων in ΟργανώσειςΕνημέρωση από τριμερή συνάντηση με τις εκδόσεις Κούκου-Φρονιμίδου
Πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Επιθεώρηση Εργασίας η προγραμματισμένη (εξ αναβολής, ύστερα από αίτημα της εργοδοτικής πλευράς) τριμερής συνάντηση με την εργοδοσία των εκδόσεων Γεωργιάδη, για το ζήτημα της μη καταβολής δεδουλευμένων σε εργαζόμενο.
Η εργοδοσία εμφανίστηκε αμετακίνητη και προκλητική. Ομολόγησε δεκάδες παραβιάσεις του νόμου, δηλώνοντας μέσω του δικηγόρου της:
- Ότι δεν έχουν κανένα χαρτί να προσκομίσουν, όπως τους είχε καλέσει η Επιθεώρηση να πράξουν, (δηλαδή καταστάσεις μισθοδοσίας, συμβάσεις, αποδείξεις μισθοδοσίας) γιατί όλα έχουν καταστραφεί λόγω φωτιάς που μπήκε στο βιβλιοπωλείο.
Τους απαντάμε:
Η εργοδοσία δεν παρουσίασε καμιά τροποποίηση σύμβασης, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει τέτοια. Η αλλαγή στο ωράριο του εργαζομένου (και φυσικά στο μισθό) έγινε αυθαίρετα και κατά παράφωρη παραβίαση του νόμου. Άλλωστε αυτό θα έπρεπε να είχε γίνει τον Γενάρη (πότε είπαμε ότι είχε μπει φωτιά;).
2. Η επιχείρηση συμφώνησε προφορικά σε συνάντηση με το σύνολο των εργαζομένων να τους μειώσει το ωράριο εργασίας σε 4ωρο αλλά ύστερα από αίτημά τους εξακολουθεί να τους παρέχει πλήρη ασφάλιση (τι μεγαλοψυχία)!!!
Βέβαια, λίγο αργότερα δήλωσε πως με το συγκεκριμένο εργαζόμενο μίλησε τηλεφωνικά ο κ. Λεωνίδας Γεωργιάδης.
Τους απαντάμε:
Παράξενοι εργαζόμενοι! Δεν διεκδίκησαν πλήρη μισθό, αλλά διεκδίκησαν πλήρη ασφάλιση. Μάλιστα!
Το ερώτημα παραμένει: Με ποιες συμβάσεις ορίζονται αυτά; Ή οι συμβάσεις και οι νόμοι δεν έχουν καμιά αξία μπροστά στη θέληση των αφών Γεωργιάδη; Από πότε οι σχέσεις εργασίας ρυθμίζονται τηλεφωνικά;;;
Μήπως πρέπει να υπογράφετε συμβάσεις για να προστατεύεστε από τα ψέματα των εργαζομένων;
3. Δήλωσε πως έστειλε εξώδικο στο σωματείο και τον εργαζόμενο πριν από την κινητοποίηση γιατί το κατάστημα «έχει καεί 18 φορές από γνωστούς-άγνωστους», στοχοποιώντας άμεσα το σωματείο και τον ίδιο τον εργαζόμενο.
Τους απαντάμε:
Το σωματείο είναι γνωστό-γνωστό, και τις κινητοποιήσεις και τον αγώνα του τα διοργανώνει βάζοντας την υπογραφή του, με δημόσιο και μαζικό τρόπο. Όλες οι κινητοποιήσεις μας έχουν αποφασιστεί μέσα από μαζικές διαδικασίες, συνελεύσεις και συναντήσεις των εργαζόμενων του κλάδου.
Αρχή μας είναι από τις πιο απλές μέχρι τις πιο δυναμικές κινητοποιήσεις μας να αναλαμβάνουμε πάντα την ευθύνη για όσα λέμε και πράττουμε.
Δεν είναι η πρώτη φορά που δεχόμαστε τέτοια λάσπη και η αιτία είναι μία: Οι κινητοποιήσεις μας είναι πολύ ενοχλητικές για τους εργοδότες. Θα συνεχίσουμε σε αυτό τον δρόμο.
4. Ο εργαζόμενος δύο μήνες (Γενάρη-Φλεβάρη) δούλευε «κανονικά» 4ωρο και «θυμήθηκε» τον Μάρτιο να διαμαρτυρηθεί αξιώνοντας να απολυθεί!
Τους απαντάμε:
«Κανονικά» δηλαδή όπως ήθελαν οι αφοί Γεωργιαδη; Μμμ! Έχετε μπερδευτεί κύριοι, δεν έχετε καταφέρει οι επιθυμίες σας να έχουν ισχύ νόμου.
Η αλήθεια είναι ότι έχετε επιβάλει μερική απασχόληση, χωρίς να μπείτε καν στον κόπο να τροποποιήσετε τις συμβάσεις εργασίας… και αυτό αποδεικνύεται.
Και μόνο οι ισχυρισμοί της εργοδοσίας αποκάλυψαν σωρεία παρανομιών, τις οποίες και επισημάναμε, εμείς ως σωματείο καθώς και η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Ύστερα από αίτημα του δικηγόρου της εργοδοσίας ορίστηκε νέο ραντεβού στις 24/5.
Καλούμε την εργοδοσία:
- Να καταβάλει άμεσα τα δεδουλευμένα στον εργαζόμενο – Να συνεχιστεί κανονικά η μισθοδοσία του
- Να σταματήσει να καταπατά την εργατική νομοθεσία
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
May
18
Ποιοί είναι οι εργολάβοι που κόβουν το ρεύμα (update 16/5/2012))
Posted by Ηχώ των Εξαρχείων in Εξάρχεια
ΠΟΥ ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΡΕΥΜΑ
Ποντάροντας στη δική μας εξαθλίωση για να κερδίσουν.
Καλώς τα παιδιά….
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 1:
ΓΕΩΡΟΗ Α.Ε. ΤΕΧΝΙΚH ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
info@georoi.gr, http://www.georoi.gr, τηλ. 210- 7664200
Είχε έδρα αρχικά τη ΦΟΡΜΙΩΝΟΣ 111 & ΞΥΠΕΤΗΣ 21, 16121, στη συνέχεια στη Σοφοκλέους 5, 6ος όροφοςγραφείο 16 στο κέντρο της Αθήνας και τώρα είναι αγνώστου διαμονής, καθότι πληροφορίες τη θέλουν να έχει φύγει και από εκεί. Ο συγκεκριμένος εργολάβος “καλύπτει” το κέντρο της Αθήνας, Κολωνάκι, Εξάρχεια Σεπόλια, Κυψέλη, Κάτω Πατήσια, Ζωγράφου κ.λπ.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 2:
OMSSE PROVISION Χαλκίδα, (Φαβιέρου 9, τηλέφωνο 2221082770).
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 3:
ENEKTRON -Γιώργος Οικονομόπουλος, Τηλέφωνο 210-3226099
Μνησικλέους 2-Πλάκα (συστεγάζεται με την EuroCapital ΑΕΕΔ του Γιάννη Σιάτρα, Προέδρου του Συλλόγου “Έλληνες Φορολογούμενοι” που δήθεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ελλήνων. Αυτοί οι δύο (Οικονομόπουλος και Σιάτρας είναι ..φίλοι καθ’ ομολογία τους. Διαβάστε εδώ: http://www.forologoumenos.gr/permalink/14027.html. Μέλη του συλλόγου έχουν κομματική σχέση είτε με το κόμμα Δράση του Μάνου είτε με το κόμμα του Τζήμερου (Δημιουργία Ξανά), μάλιστα μέλη του προεδρείου του ήταν και υποψήφιοι του Τζήμερου (Γιόβας Αναστάσιος, κ.α.).
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 4:
ΣΚΕΝΤΖΟΣ Α.Ε.
Οι πληροφορίες για εδώ ειναι ελάχιστες. Ο τύπος πάντως “καλύπτει” Δυτικά προάστια, Περιστέρι, Πετρούπολη, Μενίδι κ.λπ.. Όποιος/α γνωρίζει το παραμικρό είτε γι’ αυτόν τον εργολάβο είτε για οποιονδήποτε άλλον εννοείται πως μας το κοινοποιεί.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 5:
ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Ο.Ε. με έδρα τον ΛΟΥΡΟ ΠΡΕΒΕΖΗΣ. Λένε όμως ότι είναι αχυράνθρωπος (υποεργολάβος) της ΤΡΙΚΑΤ ΑΕΚΤΕ-Όμιλος ΓΑΝΤΖΟΥΛΑΣ, έδρα ΣΥΡΟΥ 18, 153 49 ΑΝΘΟΥΣΑ ΑΤΤΙΚΗΣ. Τηλέφωνα: 210-6663740
“Υπεύθυνος” για τον Άγιο Δημήτριο, Δάφνη,Υμηττό, Αργυρούπολη, Ελληνικό, Παλ.Φάληρο κ.λ.π.,που πήρε την σκυτάλη από τη ΓΑΝΤΖΟΥΛΑΣ ΑΤΕ από τις 31 – 12 – 2011.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 6:
ΕΝΤΕΧΝΟΣ ΑΕ. Με ανακοίνωσή παληότερα του αποποιήθηκε τη συνεργασία του με τη ΔΕΗ. Αλλά παρουσιάστηκε ξανά στον τελευταίο διαγωνισμό της ΔΕΗ 16 Μάη.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 7:
Μπρούνος Βασίλειος, Μάρκου Μπότσαρη 96-Πετρούπολη. Τηλέφωνο 210-5237448
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 8:
Κορδονούρης Αντώνιος και ΣΙΑ Ο.Ε (INOIL Service), Ελικώνος 109-Κηφισιά.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 9:
Mallionta ATE, Βασ. Κωνσταντίνου 7-Mαρούσι. Τηλέφωνο 210-8050055 με υπεργολάβο τον Μανούρο Κωνσταντίνο. www.mallionta.gr
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 10:
Ζιώζας Νικόλαος Καλαβρύτων 25 Γουδί-Αθήνα και Τρίκαλα. Τηλέφωνα 6946-903156 , 24310-37030.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 11:
Δούκα Μαρία (MyWay Services), 28ης Οκτωβρίου 24-Μαρούσι και Αναπαύσεως 6 Μαρούσι. ”Υπεύθυνη για περιοχή Πειραιά και γύρω περιοχών”
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 12:
Γιώτης Λάμπρος του Νικολάου Κώ 7-Πειραιάς, Τηλέφωνο 210-4632740, 4201983
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 13:
Λεμονής Γεώργιος του Χρήστου, Κυπρίων Αγωνιστών 96-Μαρούσι. Τηλέφωνο 6946-558800.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ νουμερο 14:
Τομπρουκίδης Δημήτριος, Αβέρωφ 44-Αργυρούπολη. Τηλέφωνο 210-9911667, 6976-626010. ”υποψήφιος Υπεύθυνος για περιοχή Πειραιά και γύρω περιοχών”
-¨Εγινε ενημέρωση για τη συνέλευση της ομάδας εργασίας για την υγεία στις 17.15 έως τις 19:00, και για τη συνέλευση της ομάδας για τη Στέγη, όπως είχε καθορισθεί στη συνέλευση της 8ης Μάη.
Η ομάδα για την Υγεία πρότεινε μόλις ολοκληρωθεί η μελέτη να γίνει μία ανοικτή εκδήλωση στην πλατεία με καλεσμένους συλλογικότητες, φορείς και κινήματα-αλλά και ιδιώτες ειδικοί, που ασχολούνται με το θέμα αυτό. Ολοκληρωμένες προτάσεις θα κατατεθούν προς συζήτηση και λήψη απόφασης σε μία από τις επόμενες συνελεύσεις μας. Η ομάδα θα συνεδριάσει και πάλι την Τρίτη 22 Μάη ώρα 17.30 στο κηπάκι της Τσαμαδού. Σχετικό είναι και το κάλεσμα για την Υγεία που απεύθυνε η λαϊκή συνέλευση Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου για το Σάββατο 19 Μάη ώρα 18.30 στην αίθουσα Γκίνη στο Πολυτεχνείο. Είναι σημαντικό να παρευρεθούμε όσο γίνεται περισσότεροι. Σχετικό κάλεσμα εδώ.
Η ομάδα για τη Στέγη στην επόμενη συνέλευση (22 Μάη) θα καταθέσει τις προτάσεις της μεταξύ των οποίων είναι και η πρόταση σύνταξης ενός κειμένου για μοίρασμα, μιας αφίσας και διοργάνωση μιας εκδήλωσης. Τονίσθηκε η ανάγκη το να είμαστε οργανωμένοι και σε επιφυλακή, άσχετα από τη ρευστότητα και “χαλαρότητα” του πολιτικού σκηνικού. Ήδη οι τραπεζίτες ακονίζουν τα μαχαίρια τους. Βασικός μας στόχος είναι η δημιουργία Δικτύου Ενημέρωσης και Βοήθειας το οποίο δίκτυο θα δώσει κινηματική διάσταση στις δράσεις μας.
Η ομάδα για τη Στέγη θα δραστηριοποιηθεί σε τρία μέτωπα. Στις κατασχέσεις σπιτιών, στις εξώσεις ενοικιαστών και στους Άστεγους.
-Η επόμενη γενική συνέλευση θα γίνει στις 22 Μάη στο κηπάκι της Τσαμαδού, ώρα 19.00
May
18
Αλληλεγγύη στον συνάδελφο Νίκο Άγκο που απειλείται με απέλαση
Posted by Ηχώ των Εξαρχείων in ΔιάφοραΤο ελληνικό κράτος για ακόμη μια φορά δείχνει τα δόντια του. Σε μια περίοδο οξυμένης στοχοποίησης των μεταναστών στο πλαίσιο προεκλογικών παιχνιδιών αλλά και της συστηματικής μετατόπισης του θεσμικού λόγου στην άκρα δεξιά, ο συνάδελφος δημοσιογράφος αλβανικής καταγωγής Νίκο Άγκο απειλείται με απέλαση εντός 30 ημερών. Πρόσχημα, η αδυναμία του λόγω προβλημάτων υγείας να συμπληρώσει τον απαραίτητο αριθμό ενσήμων το 2007-2008, αδυναμία την οποία αντιμετώπιζουν δεκάδες χιλιάδες μετανάστες, που κάποια στιγμή, είτε λόγω μαύρης εργασίας, είτε ανεργίας, ειδικά στις συνθήκες οικονομικής κρίσης, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στον εκβιασμό των ενσήμων.
Ο Νίκο Άγκο, μαχητικός δημοσιογράφος στο ρεπορτάζ των δικαιωμάτων και όχι μόνο, ζει στην ελλάδα πάνω απο 20 χρόνια και το τελευταίο διάστημα δεχόταν απειλές για τις αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές του θέσεις. Τη σκυτάλη πήρε το τμήμα Αλλοδαπών, που με ένα λιτό και απέριττο σημείωμα τον ειδοποίησε χθες ότι πρέπει να εγκαταλείψει τη χώρα, να εγκαταλείψει την εργασία του, την αντιρατσιστική του δράση, το φιλικό του περιβάλλον, την οικογένειά του και τις δύο κόρες του.
Η αλληλεγγύη μας είναι δεδομένη, όπως και η αστείρευτη επιθυμία μας να συντρίψουμε καθε απόπειρα, θεσμική ή μη, κοινωνικού εκφασισμού.
“Σ’ευχαριστώ Ελλάδα
Συμπλήρωσα 20 χρόνια στην Ελλάδα και μπήκα αισίως στον εικοστό πρώτο. Από τότε που ήρθα, εργάστηκα σε διάφορες δουλειές. Μετά από πολύ κόπο και κυρίως πολύ διάβασμα, έμαθα την ελληνική γλώσσα κι έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα, που ήταν η δημοσιογραφία. Σήμερα είμαι δημοσιογράφος στα ελληνικά ΜΜΕ. Σε πιο βαθμό καταφέρνω να κάνω καλή δημοσιογραφία, το κρίνουν αυτοί που διαβάζουν αυτά που γράφει η ταπεινότητά μου. Μεγαλώνω δυο κόρες που σήμερα είναι 18,5 και 17,5 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ήρθε στην Ελλάδα 5 μηνών, η μικρή γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν γνώρισε άλλη χώρα για πατρίδα της.
Προσέφερα λίγα ή πολλά δεν το ξέρω, το μόνο σίγουρο είναι ότι δούλεψα και δουλεύω τίμια. Ποτέ και για κανένα λόγο, δεν απασχόλησα τις Αρχές της χώρας. Αφοσιώθηκα στο επάγγελμά μου αλλά και στην προσφορά υπέρ των δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Είμαι μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτά με εκφράζουν, αυτά κάνω. Στην άνοδο της Χρ. Αυγής, την είσοδό της στη Βουλή και τις απειλές που δέχομαι για τη ζωή μου, ήρθε να προστεθεί ένα άλλο γεγονός, εξίσου άσχημο. Αν για το πρώτο κομμάτι ανησυχούμε πολλοί, το σίγουρο είναι ότι το δεύτερο με πονά εξίσου προσωπικά.
Χθες, 17 Μαΐου 2012, το ελληνικό κράτος, με ειδοποίησε ότι εντός 30 ημερών, πρέπει να εγκαταλείψω την Ελληνική Επικράτεια, επειδή το έτος 2007-2008, περίοδο την οποία είχα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν μπόρεσα να συγκεντρώσω τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων για να ανανεώσω την άδεια παραμονής μου. Στην ίδια μοίρα με μένα, βρίσκονται και πολλοί άλλοι μετανάστες. Άνθρωποι που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με τη χώρα αυτή, που έφτιαξαν τις οικογένειές τους εδώ, που τα παιδιά τους γεννήθηκαν, φοίτησαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους και για μερικούς, τέτοια ζητήματα είναι “πολυτέλεια”. Πράγματι, έτσι είναι. Για μερικούς άλλους όμως, είναι θέμα ύπαρξης και αξιοπρέπειας.
Ακόμα και να μην μπορέσω να κερδίσω την παραμονή μου δικαστικά – τη στιγμή που σφοδρή μου επιθυμία είναι να αποκτήσω την ελληνική υπηκοότητα και να συνεχίσω να προσφέρω σε αυτό τον τόπο – θα παραμείνω το ίδιο φιλέλληνας, ακόμα και στην άκρη της γης να καταλήξω. Ωστόσο, το θέμα αυτό ας χρησιμεύσει σε όλους μας για να δούμε επιτέλους πως τα στραβά που μας συμβαίνουν, πολλές φορές τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι. Είχα γράψει κάποτε ένα κείμενο με τίτλο “Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ, Ελλάδα”, το ίδιο μπορώ να επαναλάβω και σήμερα αλλά τούτη τη φορά, γεμάτος πίκρα: Σ’ευχαριστώ Ελλάδα!”
